Το 23ο Παγκόσμιο Κύπελλο ολοκληρώθηκε με την Ισπανία να νικά την Αργεντινή στην παράταση και να κατακτά το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της, σαράντα ημέρες μετά το εναρκτήριο παιχνίδι ανάμεσα στο Μεξικό και τη Νότια Αφρική. Αφού ασχοληθήκαμε με ομάδες, που απογοήτευσαν, στο κείμενο το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ, σειρά παίρνουν οι ομάδες που μας εξέπληξαν θετικά με την εικόνα και παρουσία τους.
Νορβηγία
Μπορεί να είχε 28 χρόνια να συμμετάσχει σε Παγκόσμιο Κύπελλο, όμως στην πρώτη της παρουσία μετά από πολύ καιρό η Νορβηγία κατάφερε να προκαλέσει πάταγο με τις εμφανίσεις, την πορεία της και το κουπί των υποστηρικτών της.
Οι «Βίκινγκς» κέρδισαν την εκτίμηση ολόκληρης της ποδοσφαιρικής κοινότητας, αφού ο Στόλε Σολμπάκεν παρουσίασε ένα άρτια δομημένο σύνολο, πολύ παραγωγικό και ελκυστικό, αξιοποιώντας στο έπακρο το επιθετικό ταλέντο των παικτών και κυρίως το δολοφονικό ένστικτο του Έρλινγκ Χάλαντ.
Σε έναν δύσκολο όμιλο, οι Σκανδιναβοί υποσκέλισαν την ισοδύναμη Σενεγάλη και στα νοκ άουτ απέκλεισαν πρώτα την Ακτή Ελεφαντοστού και έπειτα τη Βραζιλία, στην πιθανότατα σπουδαιότερη ποδοσφαιρική βραδιά στην ιστορία της χώρας, πριν τελικά αποκλειστούν με το ζόρι από την Αγγλία στην παράταση, σε ένα ματς στο οποίο έχουν παράπονα από τη διαιτησία.
Ελβετία
Η τελευταία φορά που η Ελβετία έφτασε μέχρι τα προημιτελικά ενός Μουντιάλ ήταν το 1954, όταν και το διοργάνωσε, με μία πολύ διαφορετική μορφή. Ήταν κάτι που το σύνολο του Μουράτ Γιακίν άξιζε και δικαιούτο, αφού εδώ και περίπου 15 χρόνια συνιστά μία από τις πιο αξιόλογες και συνεπείς εθνικές ομάδες δεύτερης ταχύτητας.
Με τρομερή ισορροπία αμυντικά και επιθετικά και με ξεκάθαρους ρόλους μέσα στον αγωνιστικό χώρο, οι Ελβετοί ολοκλήρωσαν πρώτοι τον όμιλο, παρά την σοκαριστική ισοπαλία με το Κατάρ στην πρώτη αγωνιστική, πριν αποκλείσουν εύκολα την Αλγερία στον γύρο των 32. Έπειτα ακολούθησε η πολύ δύσκολη και απαιτητική αναμέτρηση με την Κολομβία στους 16, όπου και προκρίθηκε στα πέναλτι, πριν τον αγώνα απέναντι στην Αργεντινή για τα προημιτελικά, όπου αποκλείστηκαν δύσκολα στην παράταση.
Ακόμη και εκεί όμως, τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά, αν ο Εμπολό δεν είχε πάρει την πιθανότατα πιο ανόητη δεύτερη κίτρινη κάρτα στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, σε ένα σημείο στο οποίο η ομάδα του είχε ισοφαρίσει και είχε πάρει το μομέντουμ του αγώνα.
Αίγυπτος
Αν και η Αίγυπτος είναι η πολυνίκης των Κυπέλλων Εθνών Αφρικής και η πρώτη αφρικανική ομάδα, που συμμετείχε σε Μουντιάλ το μακρινό 1934, δεν είχε πανηγυρίσει ποτέ νίκη στη διοργάνωση, πράγμα αν μη τι άλλο περίεργο. Η φετινή έκδοση της Αιγύπτου όχι μόνο πήρε την πρώτη νίκη της χώρας στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, αλλά κατάφερε να φτάσει μέχρι τον γύρο των 16, όπου και αποκλείστηκε πολύ δύσκολα από την Αργεντινή, σε ένα ματς στο οποίο έχει μπόλικα διαιτητικά παράπονα.
Χωρίς να έχει περίσσευμα ποιότητας, αλλά με πολύ καλή τακτική προσήλωση και ισορροπία μεταξύ των γραμμών, αποδείχθηκε σκληρό καρύδι για κάθε αντίπαλο, με τον Χοσάμ Χασάν να παίρνει το μέγιστο από κάθε παίκτη του και τους φίλους της ομάδας «να φουσκώνουν» από υπερηφάνεια.
Πράσινο Ακρωτήριο
Μέχρι την έναρξη του Μουντιάλ το Πράσινο Ακρωτήριο είχε περάσει στα βιβλία της ιστορίας ως η μικρότερη εδαφικά χώρα που θα συμμετείχε ποτέ στη διοργάνωση. Μετά το τέλος του τουρνουά, αυτό που θα θυμόμαστε θα είναι η παρουσία του στα γήπεδα των ΗΠΑ, του Μεξικού και του Καναδά. Η παρθενική συμμετοχή της μικρής αυτής νησιωτικής χώρας σε Μουντιάλ συνδυάστηκε με τρεις ισοπαλίες στον όμιλο απέναντι σε Ισπανία, Ουρουγουάη και Σαουδική Αραβία, πρόκριση στην επόμενη φάση και έναν πολύ δύσκολο αποκλεισμό στην παράταση από την Αργεντινή.
Το ενθουσιώδες κοινό των Καποβερντιανών έδωσε μπόλικο παλμό στις εξέδρες, με τον τερματοφύλακα, Βοζίνια, να αναδεικνύεται ως ο πρωταγωνιστής αυτής της αξέχαστης πρώτης συμμετοχής σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Κονγκό
Όταν το 1974 το Κονγκό συμμετείχε σε Μουντιάλ, τότε ως Ζαΐρ, ολοκλήρωσε τη διοργάνωση χωρίς να πάρει βαθμό, με συντελεστή τερμάτων 0-14. Επομένως, το ζητούμενο για την ομάδα του Σεμπαστιέν Ντεσάμπρ ήταν να μην επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο. Ο όμιλος απέναντι σε Πορτογαλία, Κολομβία και Ουζμπεκιστάν άφηνε περιθώρια για ελπίδες, οι οποίες κάθε άλλο παρά φρούδες αποδείχθηκαν.
Μετά την ισοπαλία με την Πορτογαλία, το Κονγκό έχασε πολύ δύσκολα από την Κολομβία, πριν κερδίσει με ανατροπή το Ουζμπεκιστάν και προκριθεί στην φάση των 32, όπου περίμενε η Αγγλία. Κόντρα στις προβλέψεις που ήθελαν την Αγγλία να το διασύρει, το Κονγκό προηγήθηκε και ανάγκασε τα «Τρία Λιοντάρια» να φτύσουν αίμα, για να προκριθούν χάρις σε δύο γκολ του Χάρι Κέιν, το δεύτερο απαράμιλλης ομορφιάς.
Κολομβία
Όσοι είχαν παρακολουθήσει τα προκριματικά, γνώριζαν, ότι η Κολομβία με τον Νέστορ Λορένσο στον πάγκο της θα ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ομάδες του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πράγματι, οι «Καφετέρος» ενθουσίασαν τους ποδοσφαιρόφιλους με το άκρως επιθετικό και θεαματικό στιλ παιχνιδιού τους και η πρώτη θέση, που κατέλαβαν στον όμιλο, μόνο τυχαία δεν ήταν.
Τις δύο νίκες απέναντι σε Ουζμπεκιστάν και Κονγκό ακολούθησε η άδικη ισοπαλία με την Πορτογαλία, αφού η Κολομβία ήταν σαφώς ανώτερη, πριν τη νίκη πρόκριση με 1-0 απέναντι στην Γκάνα για τον γύρο των 32, σε ένα ματς που κινδύνεψε από ελάχιστα έως καθόλου και θα έπρεπε να είχε σκοράρει περισσότερα γκολ. Ο αποκλεισμός με την Ελβετία στη διαδικασία των πέναλτι ήταν πικρός, δεν μπορεί όμως να αμαυρώσει την πορεία της εθνικής Κολομβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.
