Έφτασε αυτή η ένδοξη στιγμή, η στιγμή που κατακλύζει κάθε Έλληνα φίλαθλο με μπόλικη αγαλλίαση και ασύγκριτη ρίγη συγκίνησης. Ποια είναι αυτή, θα αναρωτηθείς, αγαπητέ αναγνώστη; Μα φυσικά, η έναρξη της Σούπερ Λιγκ, του κορυφαίου πρωταθλήματος στην ιστορία κάθε σύμπαντος και γαλαξία. Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε να αποκρυπτογραφήσουμε το τι να περιμένουμε και τι ενδέχεται να δούμε στην χρονιά που ακολουθεί. Θα μπορέσει η ΑΕΚ να διατηρήσει τα σκήπτρα της ή θα έχουμε νέο πρωταθλητή; Πώς θα διαχειριστεί ο ΠΑΟΚ την απώλεια του Κωνσταντέλια; Θα επιστρέψει ο Άρης στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις; Ποιοι θα αποτύχουν στον στόχο της παραμονής;
Σούπερ Λιγκ: Η μάχη του τίτλου
Αν και λίγοι το περίμεναν στην αρχή της περασμένης σεζόν, η ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά το 2023. Η «Ένωση» μπαίνει στη νέα σεζόν με περισσότερες απαιτήσεις και προσδοκίες και καλείται να καταφέρει κάτι, που δεν έχει πετύχει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, να κατακτήσει τον τίτλο για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Η απώλεια του Ορμπελίν Πινέδα ήταν αναπάντεχη και προκάλεσε σκεπτικισμό, καθώς ο Μεξικανός ήταν ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας πέρυσι και ένας από τους καλύτερους ξένους στην ιστορία της, με την προσφορά του να είναι ανεκτίμητη σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου, αλλά και στη συνείδηση του κόσμου.
Μεγάλο ερωτηματικό συνιστά η ενδεχόμενη πρόκριση στη league phase του Τσάμπιονς Λιγκ (την ώρα που γράφεται το κείμενο εκκρεμεί η ρεβάνς του 0-0 με τη Λέφσκι Σόφιας), καθώς θα προσθέσει στο πρόγραμμά της οχτώ πολύ απαιτητικά ματς και θα τεστάρει τις αντοχές του οργανισμού. Βρίσκεται σε καλύτερη αφετηρία από τους ανταγωνιστές της, ενισχύθηκε σημαντικά (Μάγιερ, Κάιρινεν, Ζούμπκοβ κ.ά.), έχει μερικά κενά, με κυριότερο την απουσία ποιότητας στη θέση του αριστερού μπακ, όμως διαθέτει ενθουσιασμό και έναν πολύ καλό κορμό, επομένως είναι λογικό να θεωρείται φαβορί.
Στον Ολυμπιακό τα πράγματα είναι πολύ πιο συγκεχυμένα. Η παραμονή του Μεντιλίμπαρ μετά το τέλος της σεζόν δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό, με το στιλ του Βάσκου τεχνικού να θεωρείται και να είναι ξεπερασμένο και πολύ περιορισμένων δυνατοτήτων. Ο αποκλεισμός από τη Ναϊμέχεν ήταν το επιστέγασμα μίας συνεχιζόμενης φθίνουσας πορείας με τον ίδιο στον πάγκο, με την απόφαση της διοίκησης να μην αποπέμψει τον 65χρονο τεχνικό, την οποία όλοι είχαν δεδομένη, να προκαλεί ερωτηματικά και να μη βρίσκει σύμφωνους τους περισσότερους φίλους της ομάδας.
Ο σχεδιασμός των ερυθρολεύκων φανερώνει πολλά κενά στη λήψη αποφάσεων, αφού παίκτες εξακολουθούν να φεύγουν και να έρχονται και το κλίμα γενικότερα να είναι περίεργο. Το παρελθόν έχει δείξει, ότι, όταν ένας προπονητής παραμένει σε μία ομάδα, χωρίς να υπάρχει πραγματική πίστη στις ικανότητές του, η αρχή του τέλους είναι κοντά, με τον πάγκο των ερυθρολεύκων να είναι μακράν ο πιο δύσκολος. Ορισμένες από τις μεταγραφές ήταν πολύ δυνατές, όπως η επιστροφή του Κώστα Φορτούνη και οι προσθήκες των Φρόιλερ, Ζότα και Κάρμο και αν ο Μεντιλίμπαρ μπορέσει να βρει την απαιτούμενη χημεία, τότε θα μπορέσει να επαναφέρει την ομάδα του στην κορυφή.
Ο ΠΑΟΚ στοιχειοθετεί ίσως το μεγαλύτερο αίνιγμα του πρωταθλήματος την προσεχή σεζόν. Η χρονιά των 100 ετών από την ίδρυση του συλλόγου ήταν πλήρως αποτυχημένη, με τη διοίκηση να οδηγείται σε μία απόφαση, που λίγοι περίμεναν. Η αποχώρηση του Ραζβάν Λουτσέσκου, του σπουδαιότερου και πιο επιτυχημένου προπονητή στην ιστορία της ομάδας, σηματοδότησε το τέλος ενός κύκλου, στον οποίο ο «Δικέφαλος του Βορρά» πρόοδευσε σημαντικά.
Η κωλυσιεργία στο θέμα της αντικατάστασής του και της εύρεσης του διαδόχου του προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στον αγωνιστικό σχεδιασμό, με τον ΠΑΟΚ να έχει περισσότερα κενά να καλύψει στο τέλος των μεταγραφών απ’όσα είχε, όταν τελείωσε η περασμένη σεζόν. Η ξαφνική πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια στην Ντόρτμουντ προκάλεσε έντονο εκνευρισμό και ενώ η ομάδα καλείται να παίξει το ματς της χρονιάς με την Μπραν στη Νορβηγία και ταυτόχρονα φανέρωσε ένα σοβαρό έλλειμμα στον τομέα της επικοινωνίας του συλλόγου, με το κλίμα για τη διοίκηση να τείνει να γίνει καθόλα αρνητικό. Η ομάδα του Αλέσιο Λίσι έχει τις λιγότερες πιθανότητες εκ των τεσσάρων, για να κατακτήσει το πρωτάθλημα, όμως ο ΠΑΟΚ είναι ένας οργανισμός που συσπειρώνεται στις δύσκολες στιγμές.
Για τον Παναθηναϊκό τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Οι πολλές αλλαγές προπονητών, καθώς και η ανομβρία 16 ετών έχουν δημιουργήσει εδώ και πολύ καιρό ένα κλίμα έντονης ψυχικής κόπωσης και δυσαρέσκειας στις τάξεις των φίλων της ομάδας. Η επιλογή του Τζέικομπ Νίστρουπ για τον πάγκο ήταν η πρώτη που έγινε με ποδοσφαιρικά κριτήρια μετά από εκείνη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς το καλοκαίρι του 2021. Ο Δανός τεχνικός έχει γνώσεις και εμπειρία πρωταθλητισμού, έχοντας πανηγυρίσει δύο πρωταθλήματα και ένα νταμπλ με την Κοπεγχάγη, ενώ το νεαρό της ηλικίας του μαρτυρά και το πόσο φιλόδοξος είναι.
Στην Κοπεγχάγη διακρίθηκε για το άκρως επιθετικό στιλ που εφάρμοσε, την ανάδειξη νεαρών παικτών, που γέμισαν τα ταμεία της ομάδας, ενώ υπό τις οδηγίες του η ομάδα έζησε μερικές σπουδαίες ευρωπαϊκές βραδιές, όπως η ανατροπή με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από 2-3 σε 4-3. Η ρεβάνς με την Χράντετς Κράλοβε είναι εξέχουσας βαρύτητας, καθώς ένας αποκλεισμός από το Κόνφερενς Λιγκ θα επιφέρει κραδασμούς, οι οποίοι ίσως και να μην απορροφηθούν ποτέ. Η διοίκηση του συλλόγου φρόντισε να τον προικίσει με πολλές ποιοτικές μεταγραφές, με τον πρώην πρωταθλητή με την ΑΕΚ, Λιβάι Γκαρσία και τον πρώην αρχηγό της Ίντερ, Στέφαν Ντε Φράι, να ξεχωρίζουν, με τις μέχρι τώρα δαπάνες του Παναθηναϊκού για αγορές να προσεγγίζουν τα 28 εκατομμύρια.
Το πολυπόθητο ευρωπαϊκό εισιτήριο
Θεωρητικά, όπως και κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ο Άρης έχει το προβάδισμα για την κατάληψη της πέμπτης θέσης. Ακόμη και πέρυσι, σε μία πολύ κακή χρονιά και με έντονο ανταγωνισμό από τον Λεβαδειακό, ο «Θεός του πολέμου» κατέλαβε εν τέλει την πέμπτη θέση, χάνοντας όμως το ευρωπαϊκό εισιτήριο εξαιτίας της κατάκτησης του κυπέλλου από τον ΟΦΗ. Ενισχύθηκε σημαντικά, με ποιοτικούς παίκτες, όπως ο Ράφα Μιρ, ο Ρικάρντο Βέλιο, ο Ντέλε Μπασίρου και ο Ρίτσαρντς, αν και το κενό στο κέντρο της άμυνας είναι μεγάλο. Εντούτοις, το μεγαλύτερο ζήτημα είναι η δυσπιστία και η δυσαρέσκεια της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου εις βάρος της παρούσας διοίκησης.
Ήδη, τα τελευταία εντός έδρας ματς της περασμένης σεζόν με τις άδειες εξέδρες έδωσαν το στίγμα, ενώ η επιλογή παραμονής του Μιχάλη Γρηγορίου στον πάγκο σίγουρα δεν αντιμετωπίστηκε με χαρά. Όχι και άδικα, αφού το βιογραφικό του Έλληνα τεχνικού είναι πολύ «φτωχό» για τον πάγκο του Άρη και θα πρέπει να γίνουν πολλά, για να αντιστρέψει τη διστακτικότητα των φίλων της ομάδας. Στα χαρτιά ο Άρης, έχει φτιάξει ένα ποιοτικό ρόστερ, όμως η απουσία σύμπνοιας μεταξύ διοίκησης και κόσμου είναι ένα πρόβλημα, που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Βλέψεις Ευρώπης κάνει δικαιωματικά ο ΟΦΗ. Η ομάδα του Χρήστου Κόντη ζει τις κορυφαίες στιγμές της στον αιώνα που διανύουμε, αφού μετά το κύπελλο τον Απρίλιο κόντρα στον ΠΑΟΚ, πανηγύρισε και το Σούπερ Καπ κόντρα στην ΑΕΚ. Και όχι μόνο αυτό, καθώς έχει μπροστά της μία ιστορική ευκαιρία να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ μετά τη σαρωτική νίκη με 3-0 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας για τα πλέι οφ της διοργάνωσης, με τη ρεβάνς στη βουλγαρική πρωτεύουσα να αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον. Ακόμη και αν τελικά δεν τα καταφέρει όμως, θα παίξει σίγουρα στο Κόνφερενς Λιγκ.
Με έναν ισχυρό ελληνικό κορμό, με τον κόσμο να είναι εκεί σε κάθε παιχνίδι και τον Χρήστο Κόντη να έχει δημιουργήσει ένα άκρως ελκυστικό σύνολο, ο ΟΦΗ αποδεικνύει, ότι ο σωστός σχεδιασμός, η εκπόνηση και στήριξη ενός σαφούς πλάνου και το μεράκι μπορούν να λειτουργήσουν ευεργετικά για κάθε ομάδα. Η ανάγκη για την απόκτηση ενός φορ είναι επιτακτική, ενώ παράλληλα είναι αίνιγμα το πώς θα διαχειριστεί την κόπωση από τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, συνθήκη ανοίκεια για ομάδες αυτού του διαμετρήματος. Η αξίωση της πέμπτης θέσης είναι άκρως ρεαλιστική, όμως ό,τι και να γίνει, το πρότζεκτ του ΟΦΗ έχει ήδη στεφθεί από επιτυχία.
Κάπου εκεί βρίσκουμε τον Λεβαδειακό, αλλά και τον Ατρόμητο. Οι «Βοιωτοί» προέρχονται από την κορυφαία σεζόν της ιστορίας τους σε επίπεδο α΄εθνικής, κατά την οποία ο Νίκος Παπαδόπουλος παρουσίασε μία πολύ επιθετική ομάδα, η οποία κατάφερε να συνδυάσει το καλό ποδόσφαιρο με τα αποτελέσματα, κερδίζοντας την εκτίμηση των Ελλήνων φιλάθλων. Το τέλος της χρονιάς βρήκε πολλούς από τους πρωταγωνιστές αυτής της πορείας να αποχωρούν, με τον πρωτεργάτη αυτής της επιτυχίας να υπογράφει στον ΑΠΟΕΛ.
Παρόλα αυτά, η διοίκηση προχώρησε σε αύξηση του μπάτζετ, στην οποία συνέβαλε και η πώληση – ρεκόρ του κορυφαίου δεξιού μπακ της περασμένης σεζόν, Τριαντάφυλλου Τσάπρα, στον Παναθηναϊκό αντί τριών εκατομμυρίων ευρώ, φέρνοντας παίκτες, όπως ο Σουτ και ο Ούρσι. Παράλληλα, προσέλαβε τον Κύπριο, Ηλία Χαραλάμπους, για τη θέση του προπονητή, ο οποίος κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα με την Στεάουα Βουκουρεστίου στη Ρουμανία, στην οποία λατρεύτηκε όσο λίγοι.
Για τον Ατρόμητο, το ευρωπαϊκό εισιτήριο είναι στόχος κάθε χρόνο. Η προηγούμενη δεκαετία ήταν η κορυφαία στην ιστορία του συλλόγου, αφού η ομάδα του Περιστερίου εξασφάλισε την έξοδο στην Ευρώπη έξι φορές. Σταδιακά η επάνοδος των παραδοσιακών δυνάμεων οδήγησε τον Ατρόμητο στα μεσαία πατώματα, ενώ κάποιες επιλογές προπονητών ήταν αρκετά ατυχείς. Η έλευση του Ντούσαν Κέρκεζ στα μέσα της περσινής χρονιάς έδωσε πνοή στην ομάδα, αφού ο Βόσνιος τεχνικός διόρθωσε τα κακώς κείμενα και έφτιαξε ένα πολύ καλά οργανωμένο σύνολο, αφήνοντας πολλές υποσχέσεις.
Οι μεταγραφές ήταν λίγες και καλές, ενώ η φυγή του Μπακού για την Κοτσαέλισπορ σήμανε και την απώλεια του κορυφαίου παίκτη της ομάδας. Το μεγάλο όπλο στη μάχη της Ευρώπης είναι σίγουρα ο Κέρκεζ, με την απουσία στήριξης από τον κόσμο να είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημα, όμως ο Ατρόμητος ήταν πάντα ένας δυσκολοκατάβλητος αντίπαλος για όλους τους «μεγάλους».
Η μάχη της παραμονής
Είθισται οι ομάδες που ανεβαίνουν στην πρώτη κατηγορία, να είναι και οι πρώτες υποψήφιες για υποβιβασμό. Πέρυσι αυτό επιβεβαιώθηκε κατά 50%, αφού η ΑΕΛ δεν κατάφερε να παραμείνει στη Σούπερ Λιγκ, επομένως, με βάση αυτή τη λογική, Ηρακλής και Καλαμάτα θεωρούνται φαβορί, για να επιστρέψουν στην β΄εθνική.
Ο «Γηραιός» επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία μετά από απουσία εννιά ετών, με την άνοδό του να πανηγυρίζεται από τους φίλους του, αλλά και από κάθε υγιή λάτρη του ποδοσφαίρου. Η διοίκηση προσέλαβε έναν προπονητή με πολύ βαρύ βιογραφικό, με τον Ιταλό Βάλτερ Ματσάρι να φέρνει κύρος και παραστάσεις στον πάγκο, ενώ προχώρησε σε πολλές μεταγραφές, με τους Ίβι Λόπεθ, Πέδρο Μάρκες και Βούρο να ξεχωρίζουν.
Η έλλειψη ρόλων και επικοινωνίας επέφερε μία σημαντική σύγχυση στην περάτωση του αγωνιστικού σχεδιασμού, με τις περισσότερες κινήσεις να γίνονται καθυστερημένα. Το πρώτο δείγμα στο ματς κυπέλλου απέναντι στον Βόλο ήταν εξόχως ανησυχητικό, με τον Ηρακλή να ηττάται με 1-3 και να αποχαιρετά τον θεσμό, πριν καλά καλά αρχίσει και την εικόνα του να είναι κάκιστη. Παρόλα αυτά η δυναμική και έντονη παρουσία των φίλων του στις εξέδρες είναι ενδεικτική της στήριξης που θα λάβει η ομάδα του Ιταλού προπονητή καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς και αν ο Ματσάρι μπορέσει να βρει ρόλους και χημεία, τότε η παραμονή θα γίνει πραγματικότητα.
Από την άλλη, η Καλαμάτα επιστρέφει στην κορυφαία κατηγορία 25 χρόνια μετά την τελευταία της συμμετοχή. Η άνοδος ήταν λυτρωτική, αφού πολλά χρόνια προσπαθούσε, αλλά πάντα κάτι συνέβαινε. Όπως και ο Ηρακλής, προέβη σε πληθώρα κινήσεων, για να δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό ρόστερ, ενώ για τον πάγκο επιλέχθηκε ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας, ο οποίος πέρυσι έφτιαξε ένα πολύ καλό σύνολο στην Ελλάς Σύρου. Η απειρία του είναι ένα ζήτημα, όπως μειονέκτημα συνιστά και η προσωρινή αδυναμία του σταδίου της πόλης να φιλοξενήσει αγώνες α’ εθνικής, συνθήκη που αναγκάζει τη «Μαύρη Θύελλα» να δώσει τα πρώτα εντός έδρας ματς στην Τρίπολη.
Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται η Κηφισιά, ο Παναιτωλικός, ο Αστέρας Τρίπολης και ο Βόλος. Στη δεύτερη παρουσία της στην κορυφαία κατηγορία, η ομάδα του Σεμπαστιάν Λέτο εξασφάλισε άνετα την παραμονή, αν και όλοι θεωρούσαν, ότι θα υποβιβαζόταν. Ο Αργεντινός τεχνικός φανερώνει εξαιρετικά προπονητικά δείγματα μέχρι τώρα, καθώς η Κηφισιά την περασμένη σεζόν συνδύασε τη συγκομιδή βαθμών με το καλό ποδόσφαιρο. Παράλληλα, ακόμη και όταν έχασε τους Τετέι και Παντελίδη, οι οποίοι πωλήθηκαν στον Παναθηναϊκό, «εγκαινιάζοντας» μία περίοδο κακών αποτελεσμάτων, κατάφερε να βρει τις λύσεις και την χημεία, ώστε να αποφύγει τις περιπέτειες.
Ο Βόλος είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς μπορεί να μην έχει ούτε έδρα, ούτε κοινό, όμως από τη μέρα που ανέβηκε στην κορυφαία κατηγορία, ποτέ δεν κινδύνεψε πραγματικά. Με αξιοθαύμαστη επιτυχία στην επιλογή παικτών και με ελκυστικό ποδόσφαιρο θα επιχειρήσει και φέτος να παραμείνει στην κατηγορία, κάτι που λογικά θα καταφέρει. Η πρώτη εμφάνιση της χρονιάς κόντρα στον Ηρακλή για το κύπελλο συνοδεύτηκε και από νίκη και από εξαιρετική εμφάνιση.
Από την άλλη, ο Αστέρας Τρίπολης πέρυσι έφτασε κοντά στο μοιραίο για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια. Οι «Αρκάδες» εδώ και κάποια χρόνια παρουσιάζονται κάθε χρόνο και χειρότεροι, με τις επιλογές τόσο σε παίκτες όσο και σε προπονητές να είναι απογοητευτικές, μη θυμίζοντας σε τίποτα την ομάδα, που λάτρεψε το ελληνικό κοινό στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Φέτος, έγιναν κάποιες πιο αξιόλογες προσθήκες (Ρικαρντίνιο, Μπουζούκης, Κουρμπέλης, Κώτσιρας), οι οποίες καλλιεργούν τις ελπίδες για μία άνετη παραμονή και γιατί όχι μία είσοδο στα πλέι οφ Ευρώπης, ειδικά μάλιστα από την στιγμή που αποκλείστηκε από το κύπελλο.
Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Παναιτωλικό, ο οποίος καταφέρνει να βρίσκει λύσεις και να παραμένει στην κατηγορία ακόμη και στις κακές του χρονιές. Έχει έμπειρο προπονητή, τον Γιάννη Αναστασίου, πιστό κοινό, ένα ανακαινισμένο γήπεδο, ενώ μερικοί εκ των παικτών που προσέθεσε στο ρόστερ του διαθέτουν πολύ καλά βιογραφικά, με τους Τζενεπό, Νακάμπα και Μπασί να ξεχωρίζουν. Όπως και ο Αστέρας, έτσι και η ομάδα του Αγρινίου θα έχει μόνο το πρωτάθλημα, αφού αποκλείστηκε από το κύπελλο μετά την ήττα από την Καλαμάτα με 4-2.
Όπως και να έχει όμως, το ελληνικό πρωτάθλημα αναμένεται και φέτος με τεράστιο ενδιαφέρον. Ανοίξτε τις οθόνες σας, η μάχη ξεκινάει!
