Πριν από λίγους μήνες, οι Oasis ολοκλήρωσαν την τεράστια περιοδεία τους, κατά τη διάρκεια της οποίας σκόρπισαν ενθουσιασμό, συγκίνηση και θύμισαν όχι μόνο τη δική τους κληρονομιά, αλλά και τη δύναμη και διαχρονικότητα της μουσικής. Στο σημερινό κείμενο θα ασχοληθούμε με συγκροτήματα που για διάφορους λόγους έχουν πάψει να υπάρχουν και που θα μπορούσαν δυνητικά να επανενωθούν και να βαδίσουν στα χνάρια των Oasis. Μην περιμένετε να δείτε περιπτώσεις τύπου Pink Floyd, Led Zeppelin, Dire Straits και The Police, διότι πολύ απλά αυτές οι προσδοκίες ξεπερνούν κάθε φαντασία και πλέον είναι στα όρια του μύθου.
The Verve
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι Verve είχαν ήδη δύο εξαιρετικά άλμπουμ στο ενεργητικό τους, αλλά και μία διάλυση. Το 1997 και το άλμπουμ «Urban Hymns» έφερε την εκτόξευση, ήταν όμως και το αποκορύφωμα εντάσεων, που για χρόνια σιγόβραζαν ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος, με αποτέλεσμα το 1999 να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους.
Μολονότι ο τραγουδιστής Richard Ashcroft απέκλειε κάθε ενδεχόμενο επανένωσης, κόντρα σε όλες τις προβλέψεις οι Verve έβαλαν στην άκρη τις διαφορές τους και κυκλοφόρησαν το «Forth», το τέταρτο άλμπουμ τους το 2007. Το άλμπουμ συνοδεύτηκε από θετικές κριτικές, οι Verve έκαναν μία τρομερή εμφάνιση στο Glastonbury του 2008, όμως διαλύθηκαν ξανά, αφού τα υπόλοιπα μέλη κατηγορούσαν τον Ashcroft, ότι εκμεταλλευόταν την επανένωσή τους, για να προωθήσει τη σόλο καριέρα του.
Το 2016 ο Nick McCabe, κιθαρίστας της μπάντας, κάλεσε στο σπίτι του Ashcroft, για να συζητήσουν την πιθανότητα επανένωσης για τον εορτασμό των είκοσι χρόνων από την κυκλοφορία του «Urban Hymns». Όπως δήλωσε, είχε μία «πολύ ωραία κουβέντα» με τη σύζυγο του Ashcroft, όμως δεν έλαβε ποτέ κάποια απάντηση. Οριστική ρήξη ή το φουσκωμένο εγώ του, ούτως ή άλλως, ιδιόρρυθμου Ashcroft;
The Smiths
Μπορεί οι Smiths να είχαν μόλις μία πενταετία ενεργούς μουσικής πορείας (1982-1987), κατάφεραν όμως να γίνουν μία από τις πιο επιδραστικές μπάντες όλων των εποχών, χάρη στον μοναδικό ποιητικό στίχο και τη φωνή του Morrissey και την ιδιοφυΐα του κιθαρίστα Johnny Marr. Η διάλυσή τους ήταν επεισοδιακή, απότοκο πολλών εντάσεων, με μηνύσεις και δικαστικές μάχες, με τα μέλη του συγκροτήματος να κόβουν έκτοτε κάθε επαφή, ενώ το 2023 ο μπασίστας Andy Rourke έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο.
Τον Αύγουστο του 2024, ο Morrissey δήλωσε, ότι έλαβε και αποδέχθηκε «μία πολύ δελεαστική προσφορά» για την επανένωση του συγκροτήματος, την οποία όμως ο Marr αρνήθηκε, αποκλείοντας οποιαδήποτε τέτοια πιθανότητα. Η αλήθεια είναι, ότι ο Morrissey δεν ήταν ποτέ ο πιο εύκολος άνθρωπος και το ενδεχόμενο να εμφανιστούν ξανά οι Smiths στο εγγύς ή μακρινό μέλλον φαντάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Kasabian
Εδώ θα κάνουμε μία παράκαμψη και θα κλέψουμε λίγο, αφού οι Kasabian συνεχίζουν να υπάρχουν και πρόκειται να κυκλοφορήσουν το νέο τους άλμπουμ μέσα στο έτος. Η βασική διαφορά έγκειται στο γεγονός, ότι από το 2020 και έπειτα χρέη τραγουδιστή εκτελεί ο Serge Pizzorno και όχι ο Tom Meighan, η φωνή του οποίου συνδέθηκε με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος («Club Foot», «Days Are Forgotten», «Fire»).
Ο λόγος πίσω από αυτήν την αλλαγή ήταν ένα βίντεο, που είχε κυκλοφορήσει στη διάρκεια της καραντίνας και έδειχνε τον Meighan να επιτίθεται στην τότε αρραβωνιαστικιά του (η οποία αργότερα έγινε γυναίκα του), που ώθησε τα υπόλοιπα μέλη να του ζητήσουν να αποχωρήσει, κάτι που εκείνος δέχθηκε.
Αργότερα ο Meighan θα κατηγορούσε τα υπόλοιπα μέλη, ότι «προσπάθησαν να τον φιμώσουν και να τον διώξουν», πριν τη συγκεκριμένη εξέλιξη και σήμερα οι σχέσεις μάλλον δεν είναι και οι πιο ιδανικές, στην πραγματικότητα μάλλον ψυχρές θα τις χαρακτήριζε κάποιος. Άσχετα με το τι πραγματικά ισχύει και το αν ποτέ θα υπάρξει η επανένωση, η πραγματικότητα είναι, ότι η μπάντα δεν μπορεί να πλησιάσει τα στάνταρ, που την καθιέρωσαν, αφού η φωνή και η ενέργεια του Meighan είναι δυσαναπλήρωτες.
Klaxons
Οι Klaxons είναι γενικά άγνωστοι στη χώρα μας, δεν ισχύει όμως το ίδιο για την Αγγλία, χώρα καταγωγής τους. Εμφανίστηκαν λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του 2000, με στοιχεία indie rock, ηλεκτρονικής μουσικής και post punk και μερικούς να τους χαρακτηρίζουν ως διαδόχους των Depeche Mode.
Οι ποδοσφαιρόφιλοι θα τους ξέρουν από το Pro και συγκεκριμένα από αυτό του 2010, στο οποίο υπήρχαν δύο από τα καλύτερα τραγούδια τους, το «Atlantis to Interzone» και το «Gravity’s Rainbow». Κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ, με τα δύο πρώτα να είναι τρομερά, πριν αποφασίσουν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους το 2015.
Οι λόγοι δεν έγιναν ποτέ ξεκάθαροι, δεν υπήρξε ποτέ κάποια ένδειξη για αντεγκλήσεις και διαξιφισμούς ανάμεσα στα μέλη, με τον James Righton, έναν εκ των τριών Klaxons, να δηλώνει, ότι «ένιωθε πως το συγκρότημα έπρεπε να προχωρήσει». Το 2022, ο Righton ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο επανένωσης των Klaxons και με περίσσεια ειλικρίνεια απάντησε, ότι «παρά την αγάπη του για την μπάντα, ένα reunion δεν ήταν στον άμεσο ορίζοντα».
R.E.M.
Οι R.E.M. σίγουρα δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, αφού πρόκειται για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αμερικανικά συγκροτήματα. Η τεράστια, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα, δισκογραφία τους περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τραγούδια, όπως το «The One I Love», «Drive», «Man on the Moon» και το εμβληματικό «Losing My Religion».
Αν και συζητούσαν για αρκετά χρόνια την πιθανότητα διάλυσης, η τελική απόφαση πάρθηκε λίγο μετά την κυκλοφορία του δέκατου τρίτου άλμπουμ τους, το οποίο έλαβε χλιαρές κριτικές. Τελικά, το 2011 και το άλμπουμ «Collapse Into Now» αποτέλεσε το κύκνειο άσμα τους. Η διάλυση ήρθε χωρίς εντάσεις και εχθρότητα, αφού τα μέλη της μπάντας συμφώνησαν, ότι είχε έρθει η ώρα να αφήσουν πίσω τους την πίεση και να προχωρήσουν, αναζητώντας κάτι διαφορετικό.
Τον Δεκέμβριο του 2021, ο Michael Stipe, τραγουδιστής του συγκροτήματος, τόνισε, ότι δεν υπήρχε καμία πρόθεση επανένωσης και σε μία κοινή τους συνέντευξη το 2024 και τα τέσσερα μέλη επανέλαβαν τη θέση τους, η οποία δεν άφησε πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.
