Είναι μία πραγματικότητα, ότι τα τελευταία χρόνια η Marvel πάει από τη μία αποτυχία στην άλλη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Είναι πραγματικά τρομερό το πώς κατάφερε από την απόλυτη δόξα μετά το Endgame το 2019, να έχει πλέον φτάσει σε τόσο χαμηλά επίπεδα, που οριακά αγγίζει τα όρια της ανυποληψίας. Για να θέσουμε την όλη συζήτηση σε μία σωστή βάση, αρκεί να αναφέρουμε, ότι μεταξύ άλλων, τα τελευταία χρόνια η Marvel έχει ταλαιπωρήσει την όραση και τη νοημοσύνη μας με ανάξια σχολιασμού («Thor: Love and Thunder», «Ant-Man and the Wasp: Quantumania», «Captain America: Brave New World») και ελεεινά πρότζεκτ («Ms. Marvel», «The Marvels», «She-Hulk», «Ironheart»).
Είναι τέτοια η απελπισία της που έφερε άρον άρον πίσω τον Robert Downey Junior, για να υποδυθεί τον Doctor Doom και σχεδόν όλες και όλους, που έχουν περάσει από τους Avengers ή τους X-Men, με την ελπίδα «να κερδίσει» και πάλι το κοινό, που σταδιακά της γυρνάει την πλάτη. Ακόμη και το «Daredevil: Born Again» ήταν μεν καλό, αλλά δεν πλησίασε ούτε κατά διάνοια τα στάνταρ του προκατόχου του.
Το Wonder Man είναι η τρίτη σειρά στο phase six της Marvel και πρωταγωνιστούν οι Yahya Abdul Mateen, Ben Kingsley, Zlatko Burić, Arian Moyaed και X Mayo. Αποτελείται από οχτώ επεισόδια, που δεν ξεπερνούν τα 35 λεπτά και περιστρέφεται γύρω από τον Simon Williams, έναν ταλαντούχο ηθοποιό, ο οποίος όμως υπεραναλύει τους ρόλους του, με αποτέλεσμα να κουράζει τους συνεργάτες του και να μην μπορεί να βρει δουλειά, ενώ κρύβει και ένα μυστικό. Η γνωριμία του με τον Trevor Slattery θα του προσφέρει έναν φίλο και μέντορα, όμως ο Slattery κρύβει ένα δικό του μυστικό.
«Επιτέλους, η Marvel μας έδωσε κάτι καλό». Σίγουρα αυτό αναφώνησαν με ανακούφιση, αλλά και χαρά, όσοι επέλεξαν να δώσουν μία ευκαιρία στη συγκεκριμένη σειρά. Από το πρώτο καρέ, από το πρώτο πλάνο, κεντρίζει το ενδιαφέρον σου, αφού όχι μόνο διαχειρίζεται σωστά το υλικό και τους χαρακτήρες του, αλλά το «Wonder Man» κάνει και κάτι το οποίο είναι φρέσκο και όπου φρέσκο, βάλτε τις meta αναφορές στο Hollywood και τα παρασκήνια του, προσέγγιση που συνιστά καινοτομία συγκριτικά με τα όσα ήδη γνωρίζουμε, με τους Josh Gad και Joe Pantoliano να υποδύονται τους εαυτούς τους.
Το πιο σημαντικό στοιχείο σε όλη την πορεία της Marvel μέχρι την αρχή της καθόδου δεν ήταν απαραίτητα οι συγκρούσεις, οι επικές μάχες και τα εφέ. Όλα αυτά συνέβαλαν στην επιτυχία, αλλά δεν ήταν η κινητήρια δύναμη. Ακρογωνιαίος λίθος των όσων πέτυχε το συγκεκριμένο σύμπαν ήταν οι χαρακτήρες, το πώς αναπτύσσονταν και εξελίσσονταν, οι μεταξύ τους σχέσεις, οι έξυπνες ατάκες, η χημεία.
Για καλή μας τύχη, εδώ η Marvel θυμάται αυτήν την αρχή και εστιάζει σε αυτήν. Είναι τόσο γήινη και ανθρώπινη η προσέγγιση των πρωταγωνιστών στο Wonder Man, σε τέτοιο βαθμό που το υπερηρωικό κομμάτι περνάει σε δεύτερο βαθμό, όχι όμως ως καταδυνάστευση, αλλά ως οργανικό κεκτημένο.
Yahya Abdul Mateen και Ben Kingsley συνθέτουν ένα καταπληκτικό πρωταγωνιστικό δίδυμο, αλληλοσυμπληρώνονται και στηρίζονται ο ένας στον άλλον για διαφορετικούς λόγους. Από τη μία, ο Simon Williams του Mateen είναι μεν ταλαντούχος, όμως η ανασφάλεια και η εσωστρέφειά του ορθώνουν συνεχώς εμπόδια στο διάβα του, με αποτέλεσμα να αμφισβητεί την πορεία του και τις δυνατότητές του.
Στο πρόσωπο του Trevor Slattery βρίσκει έναν φίλο, έναν μέντορα, μία πατρική φιγούρα, που μπορεί να τον καθοδηγήσει και να τον νουθετήσει, για να βρει τον δρόμο του, να έχει μία ανθρώπινη συζήτηση χωρίς αναστολές και άμυνες. Σε μία πιο γενική ματιά, ο Simon Williams εκπροσωπεί κάθε νέο εκεί έξω, που αμφιβάλλει και αποθαρρύνεται μέσα στην αναποφασιστικότητα και την αβεβαιότητα.
Από την άλλη, ο Slattery του Ben Kingsley, ο έκπτωτος ηθοποιός, που υποδύθηκε τον Μανδαρίνο στο Iron Man 3 βλέπει στο πρόσωπο του Simon τον νεότερο εαυτό του, τη δίψα, την θέληση, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες, μία ευκαιρία να αποδείξει, ότι ακόμη μετράει. Παρά το μυστικό του, είναι μία αγνή και παραστρατημένη ψυχή, που ψάχνει και αυτός μία διέξοδο από τα λάθη και τις αμαρτίες του παρελθόντος. Ο πεπειραμένος Ben Kingsley υποδύεται τον χαρακτήρα του με ειλικρίνεια και ευστροφία απέναντι στον ενθουσιασμό του συναδέλφου του.
Μαζί μπλέκουν σε διάφορες και περίεργες καταστάσεις, οι οποίες λειτουργούν ως αφύπνιση για την εξέλιξη και ωρίμανσή τους. Το κωμικό στοιχείο είναι έντονο, όχι όμως με τη μορφή του σαχλού και ενοχλητικού χιούμορ, στο οποίο μας έχει συνηθίσει η Marvel, αλλά δοσμένο με εξυπνάδα.
Καταλήγοντας, το «Wonder Man» είναι μία από τις καλύτερες προσπάθειες της Marvel τα τελευταία χρόνια, αφού διαθέτει καλή ιστορία, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, έξυπνο χιούμορ και αξίζει μία ευκαιρία χωρίς δεύτερη σκέψη.
